Posts tonen met het label rendement. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rendement. Alle posts tonen

zaterdag 18 maart 2017

L’apprentissage au service du résultat d’exploitation


De plus en plus de managers L&D se soucient (ou feront ça dans un avenir proche) et ceci pour deux raisons : d’une part parce que de plus en plus de managers – et même des PDG – demandent de prouver la vraie valeur du L&D pour le business et d’autre part parce que le nombre d’employés appartenant à la Génération Y augmente constamment.
A moins que l’équipe L&D soit toujours ancré dans le passé, le premier problème ne devrait même plus se poser, car sur base d’une approche efficace (voir image ci-dessous) la valeur de la politique de formation est incontestable.


La quatrième étape du flow à droite de l’image ci-dessus montre clairement que la composition du public cible ne peut pas provoquer des soucis, à condition que cette étape soit effectuée comme il faut. D’une pierre 2 coups !

Dans un article ultérieur, j’entrerai plus profondément dans les détails d’une approche efficace pour développer un cours sur mesure du résultat d’exploitation.

Leren in dienst van de bedrijfsresultaten


Meer en meer L&D Managers zitten me de handen in het haar (of zullen dat in de zeer nabije toekomst doen) en dit om twee redenen: enerzijds omdat steeds meer managers – en zelfs CEO’s – vragen om de echte waarde van L&D voor de business te bewijzen en anderzijds omdat het aandeel van Generatie Y in het personeelsbestand steeds toeneemt.

Tenzij het L&D team nog verankerd zit aan het verleden, zou het eerste probleem zich zelfs niet meer kunnen en mogen stellen, want op basis van een doeltreffende L&D aanpak (zie figuur hieronder) staat de waarde van het opleidingsbeleid buiten kijf.
De vierde stap in de flow aan de rechterkant van de bovenstaande afbeelding toont ook duidelijk aan dat de samenstelling van het doelpubliek niet tot kopzorgen kan noch mag leiden als deze stap naar behoren uitgevoerd wordt. Deze aanpak geeft ons dus 2 vliegen in 1 klap!
In een volgend artikel zal ik dieper ingaan op de details van een doeltreffende aanpak om een cursus op maat van de bedrijfsresultaten te ontwikkelen.

donderdag 9 februari 2017

Microlearning: veelbelovend, maar…

Microlearning, nano learning, bite-sized learning… iedereen praat erover en iedereen wil het absoluut gebruiken in zijn opleidingsbeleid. Microlearning kon wel eens dé wonderoplossing zijn voor het toekomstige opleidingsbeleid binnen organisaties (lees voor meer details mijn vorige post “Is microlearning dé wonderoplossing voor het toekomstige opleidingsbeleid?”).
Ik heb echter al meerdere initiatieven zien mislopen. Telkens heb ik proberen te achterhalen waarom dat zo was om alzo het project bij te sturen en toch nog op een succes te doen uitdraaien. Want werkelijk, deze leertrend, die in 2016 in de top 3 stond en die plaats wellicht probleemloos zal kunnen behouden in 2017, is veelbelovend in verschillende opzichten, maar…
Toch gapen er heel wat valkuilen die een eerste toepassing van microlearning binnen het opleidingsbeleid in een grote ontgoocheling zou kunnen doen uitmonden. Laten we de meest voorkomende fouten even in detail bekijken.
Ten eerste wordt er regelmatig gezondigd tegen het basisconcept van microlearning. Veel mensen pinnen zich vast op de tijdsduur van een dergelijke hapklare leerbrok, nl. tussen 3 en 7 minuten. Enerzijds kan je probleemloos een microlearning “nugget” maken van 90 seconden en anderzijds vind ik 7 minuten toch wel lang voor deze leervorm. Als ik bv. 5 minuten naar een video moet kijken om dan pas de essentie waarnaar ik op zoek ben, te ontdekken, dan vind ik dit project toch wel mislukt. Bovendien is het niet de duurtijd die de bepalende factor is om over microlearning te spreken. Nee, de bepalende factor is: 1 microlearning brok staat voor 1 leerdoel. Heb je in jouw concept 2 leerdoelen en na uitwerking ervan 3,5 minuten duurtijd? Wel, deel dit dan op in 2 kleinere brokjes, elk overeenstemmend met 1 leerdoel en de tijd die er telkens voor nodig is.
Ten tweede lijkt het wel een must om altijd en overal microlearning toe te passen. L&D deskundigen wringen zich in alle mogelijke bochten om toch maar een aantal brokjes microlearning in hun leertraject op te nemen. Als ik hun vraag waarom ze deze leervorm hebben toegepast, blijven ze me het bevredigende antwoord meestal schuldig. Nochtans zijn er heel wat gegronde redenen om microlearning als leervorm toe te passen. Bijvoorbeeld in het kader van Just-In-Time learning is het de perfecte aanpak.
Ten derde is het geweldig om over een uitgebreide bibliotheek microlearning “nuggets” te beschikken, maar zorg er wel voor dat ze op eenvoudige wijze toegankelijk zijn voor het doelpubliek. Ik heb ooit 2 fantastische microlearning brokjes gezien, maar hun toegankelijkheid was zo beperkt (als onderdeel van een leertraject had slechts een kleine minderheid van het personeel er toegang toe, terwijl ze interessant waren voor 75% van het personeelsbestand!) dat haast niemand van hun bestaan af wist. Later werden de twee brokjes ook op het Intranet geplaatst waar ze massaal werden bekeken. Als microlearning gebruikt wordt in het kader van Just-In-Time learning, bouw dan bijvoorbeeld de hapklare brokjes in het informatica-programma zelf in door een duidelijk herkenbaar icoon te gebruiken.
Ten vierde wordt de leervorm microlearning steeds meer toegepast bij de omzetting van bestaande content naar digitale leervorm. Wat hier echter vaak gebeurt, is dat de bestaande content ondoordacht wordt fijngehakt in deeltjes en elk brokje zonder meer wordt omgezet in digitale content. Dit is zoals het klaarmaken van varkenshaasje, dat na versnijden wordt opgediend zonder zelfgemaakte aardappelkroketjes met amandelen, zonder fijne groentjeskrans en zonder peperroomsaus. Het smaakt flets, flauw en zeker niet naar meer!
Vermijd deze valkuilen en maak een succes van deze veelbelovende leervorm, vanaf de eerste brok!

woensdag 18 januari 2017

Wat is de waarde van een "goede training" nog?


Het wordt steeds duidelijker dat de snel veranderende business strategie en de almaar toenemende concurrentiedruk steeds meer eisen stellen aan de L&D teams binnen organisaties. Deze verschuivingen hebben een duidelijke invloed op het opleidingsbeleid, zeker binnen de meest concurrentiële en snelst groeiende bedrijven. De zoektocht naar een symbiose van snel veranderende business goals en continue verbetering van de concurrentiële slagkracht enerzijds en de noden en prioriteiten van de werknemers in hun zoektocht naar een snelle verhoging van hun productiviteit en een efficiënte invulling van hun beperkte tijd anderzijds is uitgemond in een steile opgang van het online leren. We zien een steeds groter aandeel van het digitale leren in het blended learning concept.

Deze verschuiving omvat 2 aspecten: enerzijds de reden(en) waarom digital learning een steeds belangrijker aandeel binnen de blended learning aanpak inneemt en anderzijds de impact van deze nieuwe waarden binnen organisaties op het klassikale trainen.

Laten we eerst eens kijken naar de redenen waarom online leervormen steeds meer opgewaardeerd worden. Er is natuurlijk de evolutie van de technologie die een belangrijke rol speelt. Maar er is meer! We begrijpen steeds beter hoe het brein van de leerder werkt en we hebben voortdurend nieuwe kennis over “attention spans” (wist je dat een goudvis zich 9 seconden op 1 gegeven kan focussen terwijl de mens dat slechts gedurende 8 seconden kan) en “cognitive overload” (waarom spelen niet alle instructional designers onvoorwaardelijk in op de verschillende delen van ons geheugen om ons leervermogen zo volledig mogelijk te benutten?!), om er maar enkele te noemen. Deze vooruitgang in diverse domeinen heeft ertoe bijgedragen dat de nieuwe leervormen, zoals serious games en het gebruik van speltechnieken (gamification), video learning (onder allerlei vormen) en microlearning zo veel succes oogsten, niet enkel bij de ontwerpers van leermateriaal met behulp van deze technieken, maar ook bij de leerders! En terecht, mits ze doordacht in leertrajecten geïntegreerd worden. Deze leervormen zijn bovendien vaak kostenbesparend en lenen zich perfect tot een op maat uitgestippeld persoonlijk leertraject. Enkele andere voordelen zijn de eenvoud van opvolging en tracking via een LMS, de gunstige invloed op de ROI, de mogelijkheid voor de leerder om een leereenheid telkens opnieuw te doorlopen of een serious game opnieuw te spelen (tot de leerder ZELF beslist dat hij tevreden is over zijn behaalde niveau of zijn geboekte vooruitgang), de beschikbaarheid van de informatie (die voor het ganse doelpubliek identiek dezelfde is) altijd en overal. En ten slotte, vaak is het gemakkelijker om voor digitale leervormen een USP aan te bieden.

Een USP… Ook in het verkoopsgesprek over klassikale trainingen is dit argument niet meer weg te denken, zeker niet in (middel)grote bedrijven. Veel organisaties bevriezen hun budget voor L&D al enkele jaren, wat betekent dat er jaarlijks meer moet verwezenlijkt worden met hetzelfde budget als het jaar voordien om aan de opleidingsbehoeften te kunnen blijven voldoen. Daarom moeten de kosten van de opleidingen gedrukt worden, wat meestal uitmondt in hetzij minder hetzij goedkoper opleidingen. Wat echter voor steeds meer opleidingscentra een probleem vormt, is het feit dat steeds meer organisaties op zoek zijn naar steeds kortere klassikale opleidingen. De kostprijs van deze laatste is vaak torenhoog in vergelijking met andere, meer digitale leertrajecten. Denk maar eens aan een tweedaagse opleiding voor 360 managers, verspreid over 3 vestigingen (en vergeet ook het loon van dit personeel niet in de berekening te verwerken!). In een latere post op deze blog zal ik terugkomen op enkel voorbeelden hieromtrent. Maar zoals zonet gezegd, zijn organisaties op zoek naar meer doeltreffende en goedkopere opleidingen. En hier komen digitale leervormen of hulpmiddelen zoals collaboratief leren, het gebruik van forums, blogs, wiki’s… weer op de proppen.

De keuze van de geschikte externe partner voor de klassikale opleidingen, ateliers, workshops, coaching sessies… neemt steeds meer tijd in beslag bij de verantwoordelijken binnen Human Resources. Vroeger volstond het label een “goede training” te verzorgen om contracten in de wacht te slepen of te zien verlengen, maar vandaag hebben ook opleidingscentra onontbeerlijke nood aan een onderscheidende USP om de aandacht van organisaties naar zich toe te trekken.

Naar de toekomst toe zullen enkel “blended” opleidingsorganisaties met opmerkelijke USP’s de op gang zijnde evolutie overleven.

dinsdag 27 december 2016

Tweedaagse Workshop: boost your L&D performances & drive your ROI by empowering people

De meest voorkomende opdrachten en de meest gestelde vragen van dit jaar hadden in feite twee gemeenschappelijke kenmerken: enerzijds moest de doeltreffendheid en de ROI van de opleidingen aanzienlijk verbeterd worden en anderzijds moest de leerder zo actief en interactief mogelijk bij het leerproces betrokken worden zodat zijn performantie en zijn productiviteit werden aangescherpt.

De oplossingen en antwoorden die ik dit jaar aan mijn klanten heb aangeboden, heb ik gebundeld in een tweedaagse workshop.


Klik hier voor meer informatie, een gedetailleerd programma en het verloop van deze workshop.

Ik wens jullie een sprankelend 2017 vol uitdagingen en inspiratie toe!

dinsdag 22 november 2016

La formation est-elle encore nécessaire ?


Pendant une réunion de lancement de projet récente, je me retrouvais autour de la table avec le PDG d'une entreprise d’environ 3.000 employés, le directeur des ressources humaines (initiative très limité à initier le développement des parcours d'apprentissage personnels partant des Business Goals et ciblés apprenant, pas de connaissance quant aux techniques d'évaluation tels que Kirkpatrick et KPNs, ignorant les dernières tendances d'apprentissage telles que micro-apprentissage et vidéo-apprentissage ...), la gestionnaire des talents (jeune et inexpérimentée, mais très passionnée), la responsable de la formation (plein de bonne volonté, mais dépourvue des compétences requises) et une poignée de formateurs internes.

L'objectif primaire était de me former une vision détaillée de la politique de formation, à la fois celle en vigueur à ce moment-là que celle pour l'avenir, et ceci en vue de la rédaction d’un Masterplan Business Performances pour 2017 à 2025.

Comme d'habitude, je lançais quelques mots-clés, affirmations provocatrices et missions sur la table, ce qui m'a permis d'enrichir ma vision de façon significative, après le tour de connaissance exploratoire. Ce qui m'a frappé, était le silence extraordinaire du PDG, qui, chaque fois que je demandais son avis, suggérait qu'il aimait écouter avant de formuler son avis approfondi.

Après un brainstorming d’une heure et demie et une pause rafraîchissante et agréable il était évident que la politique de formation actuelle n’était « soutenue » que par des demandes individuelles des employés (surtout IT et Management) et les anciennes séances en classe fidèlement organisées par RH pour la formation linguistique et informatique ainsi que la formule de succès des deux jours de formation en classe «gestion du temps» (qui amenait surtout beaucoup de temps perdu). A aucun moment je ressentais la présence (et les connaissances) des demandes de formation, l’approche ADDIE ou Agile à la formation, KPNs pour évaluer les formations, pour mesurer les progrès et calculer le ROI (retour sur investissement) ... Non, la politique de formation était toujours celle d’il y a 20 à 30 ans ! En fait, je n’étais surpris en aucun cas, tenant compte de ma conversation exploratoire précédente avec le gestionnaire des ressources humaines. L'image de la première impression n'a été que confirmée !

Quand je confrontais ma table ronde avec ma vision (sans pointer le gestionnaire des ressources humaines du doigt) et esquissait une image du climat de formation actuel sur le lieu de travail, uniquement le CEO laissait surgir la remarque suivante : " La formation est-elle encore nécessaire ? "

Le silence qui tombait, était éloquent, mais aussi la base sur laquelle nous commencions à construire - à partir de ce moment-là - pour élaborer une politique de formation équilibrée et fondée sur une approche 70:20:10, complété avec une phase d'évaluation fondée sur le modèle de Kirkpatrick jusqu’au niveau 3. Partant d'une analyse approfondie des besoins, nous avons identifié les besoins et les compétences requises pour les différents niveaux d'emploi, et ce en conformité avec les objectifs Business passés par le CEO. Ensuite, cette phase a abouti à l’élaboration de trajets d'apprentissage dans lesquels l’employé peut monter à bord à des endroits ou moments différents, en fonction de ses compétences déjà acquises. Nous avons aussi prévu de l’espace suffisante pour l'auto-développement, l’accompagnement personnel et l'initiative individuelle.

L'apprenant est au cœur de son environnement d'apprentissage personnel !

woensdag 14 september 2016

Is opleiden nog nodig?

Onlangs zat ik tijdens een kickoff meeting rond de tafel met de CEO van een bedrijf van zo’n 3000 werknemers, de HR Manager (in beperkte mate initiatief nemend om persoonlijke leerpaden uit te bouwen uitgaande van de Business Goals en leerder-gecentraliseerd, geen kennis van evaluatietechnieken zoals Kirkpatrick en KPNs, onwetend over de nieuwste learning trends zoals o.a. microlearning en v-learning…), de Talent Manager (jong en onervaren, maar zeer gedreven), de Training Manager (vol goede wil maar gespeend van de benodigde vaardigheden) en een handvol interne opleiders.

Het eerste doel was om me een gedetailleerde visie te vormen over het opleidingsbeleid, zowel het gangbare op dat moment als naar de toekomst toe, met het oog op het opstellen van een Masterplan Business Performances voor 2017-2025.

Zoals gewoonlijk gooide ik een aantal sleutelwoorden, statements en opdrachten op de tafel, wat me toeliet mijn visie aanzienlijk te verrijken, na de verkennende kennismakingsronde. Wat me opviel, was de uitzonderlijke stilte van de CEO, die, telkens ik naar zijn zienswijze vroeg, opperde dat hij graag luisterde alvorens een diepgaande mening te formuleren.

Na anderhalf uur brainstormen en een deugddoende verkwikkende pauze was het overduidelijk dat het gangbare opleidingsbeleid nergens anders op schraagde dan op de individuele aanvragen van werknemers (vooral IT en management) en de ouwe getrouwe klassikale sessies georganiseerd door HR voor taal- en informatica-opleidingen alsook voor de succesformule van de tweedaagse klassikale cursus “Time Management” (waar vooral veel tijd verloren ging). Nergens bespeurde ik de aanwezigheid (en kennis) van opleidingsaanvragen, ADDIE of Agile aanpak van de opleidingen, KPNs om opleidingen te evalueren, te meten en ROI te berekenen… Nee, het opleidingsbeleid was nog steeds hetzelfde als dat van 20 à 30 jaar geleden! In feite verbaasde me dat geenszins na mijn voorafgaande verkennende gesprek met de HR Manager. Het beeld van de eerste indruk werd enkel bevestigd.

Toen ik mijn ronde tafel-genoten hiermee confronteerde (zonder de HR Manager daarbij met de vinger te wijzen) en een beeld schetste van het huidige opleidingsklimaat op de werkvloer, liet enkel de CEO volgende oprisping opborrelen: “Is opleiden hier dan nog wel nodig?”

De stilte die toen viel, was veelzeggend, maar anderzijds ook de basis waarop we vanaf dat moment zijn beginnen te bouwen om een uitgebalanceerd, onderbouwd 70:20:10 opleidingsbeleid uit te werken, aangevuld met een evaluatiefase geschraagd op het model van Kirkpatrick tot en met niveau 3. Uitgaande van een doorgedreven behoefteanalyse hebben we de noden en benodigde skills voor verschillende functieniveaus in kaart gebracht, en dit in overstemming met de Business Goals, aangereikt door de CEO. Deze fase is vervolgens uitgemond in de uitwerking van leertrajecten, waarin op verschillende plaatsen kan ingestapt worden, afhankelijk van de reeds verworven skills van de individuele werknemer. Daarnaast is er ook voldoende ruimte gelaten voor zelfontplooiing, individuele begeleiding en eigen initiatief.

De leerder staat centraal in zijn persoonlijke leeromgeving!

donderdag 3 maart 2016

En als de SME (= Subject Matter Expert) zelfs alle komma’s in zijn tekst wil behouden…?

In een vorig artikel (de valkuilen van e-learning) stelde ik dat het ontzettend belangrijk is om de aangereikte, vaak klassikale content, om te zetten naar e-content. Zoals toen opgemerkt, is de opdracht vooral om zoveel mogelijk “overbodige” inhoud uit de content te verwijderen en uiteindelijk enkel de onontbeerlijke inhoud als e-content uit het geheel te distilleren. Dat dit geen eenvoudige opdracht is, hoeft geen betoog, want veel SME’s zijn keien in hun vak en heel eigenwijs en eigenzinnig wat hun materie betreft. Voor hen is alles belangrijk en dan kom jij op de proppen met jouw 4 categorieën: vuilnisbak, optioneel, andere leervorm en toch ook wel een gedeelte e-learning. Voor hen is het echter overduidelijk dat de door hen aangeleverde content zelfs al in de gewenste vorm in een PowerPointpresentatie gegoten werd. Dus de enige job die de designer nog moet doen, is alles in zijn/haar authoring tool inlezen, enkele navigatielinks voorzien, een player eronder zetten en het geheel als een SCORM module exporteren en op het LMS plaatsen.

Dit lijkt de omgekeerde wereld, maar het is vaak de werkelijkheid. Vanaf het moment dat een organisatie e-learning aan haar opleidingsbeleid heeft toegevoegd, heeft elke SME binnen de organisatie wel één of meerdere bestaande “opleidingen” (soms is de term “presentatie-ondersteuning voor de SME tijdens zijn klassikale sessies” een betere bewoording) om in e-learning modules te laten omzetten.

Denk eraan: het is niet aan de SME om te beslissen welke opleidingsvorm het meest aangewezen is. Hij is een kei in zijn vak, jij als Learning & Development Expert bent dat in het jouwe. Jij bent dus degene die elke aanvraag op dezelfde grondige analyserende wijze moet aanpakken en via de gekende weg - die loopt over o.a. het doelpubliek, de leerdoelen, de behoefteanalyse, de contentbestudering en de ROI – moet uitmaken welke opleidingsvorm en welke aanpak de beste zijn voor elk project.

Hoe een halsstarrig weigerende, eigenzinnige SME er echter toe overhalen mee te stappen in jouw verhaal? Het leidt tot niets om hem te bestrijden met zijn eigen wapens door een gedetailleerde uiteenzetting over ADDIE, Generation Y/Z, JIT-learning, RLO’s, microlearning, nano learning, bite-sized learning, ROI… te beginnen om hem/haar jouw expertise te tonen, zoals hij/zij doet door jou een "volmaakte presentatie" aan te leveren.

Het is geenszins een makkelijke opdracht maar vaak is het in dergelijke gevallen lonend om eenzelfde verbetenheid aan de dag te leggen en de SME te confronteren met details over een “algemeen” onderwerp. Zeg hem dat je een grote fan bent van de schrijver Dan Brown en vraag hem bv. welke kleur de slip van Jacques Saunière had toen deze dood werd aangetroffen en wat er toen op zijn buik geschreven stond en met welke vloeistof. Of vraag hem tot welke organisatie Olivetti behoorde, wat zijn titel in welke organisatie was en met welk merk van wagen hij reed. Vaak zal de SME zijn voorhoofd fronsen en je vragend aankijken…

Dat moment van stilte is net jouw moment om hem te overtuigen van de waarde van de 4 hierboven vernoemde categorieën, vertrekkende van de basis “behoefteanalyse en leerdoelen”.

In een van mijn volgende artikels zal ik nog een waaier andere tips geven voor een doeltreffende communicatie met een SME, want vaak volstaat de aangeleverde tekst van de SME geenszins als volledige content voor de aanmaak van het leermateriaal enerzijds en moet overbodige rand- of neveninformatie anderzijds ook geschrapt worden.

En denk eraan: “New technology is common, new thinking is rare"” (Sir Peter Blake).

zondag 20 september 2015

Compliance, Awareness, Business Principles...: verplicht en saai?

Compliance, Awareness, Gedragscode, Veiligheid, Business Principles... wat hebben al deze onderwerpen met elkaar gemeen?

We moeten het antwoord niet ver gaan zoeken: alle zijn het onderwerpen die enerzijds saai en langdradig zijn en anderzijds gaat het om inhoud die door iedere werknemer verplicht moet doorgenomen worden.

Deze onderwerpen zijn in de overgrote meerderheid van de bedrijven ideaal voor e-learning modules. Dat is op zich ook logisch aangezien het om een materie gaat die door alle werknemers binnen een zo klein mogelijk tijdsbestek moet doorgenomen worden zodat het bedrijf aan de wettelijke vereisten voldoet. Al te vaak echter zijn deze modules saai en zijn ze het slachtoffer van doorklikgedrag. De modules worden in een record tijd doorlopen en de juiste antwoorden op de 4 vragen van de eindtest vinden al vlug hun weg doorheen het ganse bedrijf.

Bovendien zijn het verplichte, opgelegde modules waarvoor niet al te veel marketing moet gevoerd worden. Of de werknemers deze modules van zo'n 20 minuten nu in 3,5 of 35 minuten, daar wordt weining of geen aandacht aan besteed. De deelname wordt op het LMS geregistreerd en (bijna) iedereen behaalt 100% op de eindtest. Missie volbracht!

Dit alles maakt dat e-learning vaak een negatief beeld krijgt.

Laten we enkele tips bekijken om deze modules een aangenamer, ernstiger en leerrijker karakter te geven:

* het doorklikgedrag is op een eenvoudige wijze tegen te gaan, nl. door de knop “Volgende” te desactiveren en pas op het einde van de audio te vermelden waar er moet geklikt worden om naar het volgende scherm te gaan;
* de eindtest kan ook op een intelligenter manier opgevat worden, nl. door een pot van 12 à 20 vragen te voorzien, waaruit de deelnemer er at random 4 krijgt. Zorg er bovendien voor dat de mogelijke antwoorden voor elke vraag in een willekeurige volgorde staan en dat ze voldoen aan de taxonomie van Bloom;
* op het LMS kan ook ingesteld worden dat de deelnemer automatisch een reminder krijgt om de module opnieuw te doorlopen als zijn doorlooptijd kleiner is dan een gemiddelde tijd;
* aan de module kan een managerssessie gekoppeld worden, bv. 10 à 15 minuten tijdens een teamvergadering;
* de laatste maar misschien wel belangrijkste tip is: zorg voor een aantrekkelijk scenario, gebruik dialogen onder audio-vorm, toon enkel sleutelwoorden op het scherm en geen overvolle tekstpagina's... m.a.w. maak er een actieve en interactieve module van.

Un trajet d'apprentissage est beaucoup plus que la conversion en e-learning d’un catalogue existant de formations.

Il est tentant de penser, en entreprises, que la simple conversion en mode e-learning d'un catalogue de formations en papier et/ou en présentiel est la panacée. Un retour sur investissement optimal est le sophisme habituellement utilisé pour justifier cette opinion. Or rien n’est moins vrai !

Une analyse approfondie par un Expert Learning & Development peut faire économiser beaucoup d'argent à une entreprise. Trop souvent en effet, on constate que les plans de formation reposant sur un tel modus operandi finissent par tourner à l’échec. Car malgré le temps (jusqu’à deux ans dans la plupart des cas) et les moyens engagés (le recours à des prestataires externes onéreux) : tout doit souvent être recommencé !

Dans une entreprise m’ayant consulté pour revoir son trajet d’apprentissage, le processus de formation était le suivant : les senior managers devaient y assurer, en sus de leur travail courant, la formation et la supervision des jeunes cadres nouvellement embauchés ; également dans le but que ceux-ci, après quelques années, une fois devenus senior managers à leur tour, aient intégré et poursuivent le processus.

Aussi le plan de formation était-il très simple, consistant en une série de documents PDF mis à disposition des junior managers, assortie d’une possibilité de questions ou remarques à des cadres supérieurs de référence. Ceci pour qu’à l’issue de sa période d’adaptation, chaque junior manager reçoive ses premières missions tout en conservant la possibilité d’interroger son senior manager de référence ou de consulter une grande bibliothèque de documents PDF… malheureusement constituée de notes sans réelle structure, de simples manuscrits numérisés, de documents épars, etc.

Classiquement, la demande que la direction RH de l’entreprise m’adressa était de convertir la bibliothèque de documents PDF en une bibliothèque de modules e-learning, bien entendu au moyen d’un outil simple et donc peu coûteux…

Après une analyse approfondie des besoins, notamment au travers d’un atelier avec quelques senior et junior managers (sur base volontaire), un certain nombre de points saillants furent identifiés. Voici un aperçu des plus importants:

* Un suivi réel des activités d’apprentissage des jeunes cadres faisait défaut, puisque tout passait par des documents PDF sur l'intranet (pas de LMS, de sorte qu'il n'y avait que les données de Google Analytics).
* Il n’existait pas non plus de tests ou d’évaluations disponibles pour vérifier la maitrise de la matière « vue » par les jeunes cadres (ce qui ne veut pas toujours dire « assimilée »).
* L'implication des seniors managers était souvent très limitée puisqu'ils avaient d’autres « tâches importantes » à remplir et que certains d'entre eux séjournaient souvent à l'étranger.
* Enfin, il existait un décalage important entre la demande des juniors managers et la réponse des seniors managers.

A l’issue de cette analyse, et plutôt que de nous lancer dans une conversion effrénée de tous les documents existants, nous avons proposé la mise en œuvre d’un trajet d'apprentissage mixte basé sur les éléments suivants :

* Un groupe d'intervision formé de senior et junior managers intéressés (sur base volontaire) ;
* Un système de parrainage dans lequel le junior manager peut faire appel à des moments convenus à l'expérience de son « parrain » (un senior manager) désigné sur une base totalement volontaire.
* Une triple offre d’outils et ressources
1) un catalogue sélectif de modules en e-learning créés avec l’outil Rapid Learning,
2) des enregistrements vidéo,
3) des outils pour la communication synchrone (chat) et asynchrone (forum et blog) sur le LMS.
* En complément, des formations et séminaires en matières de communication et management.

Ce trajet d'apprentissage est maintenant utilisé avec succès, à la satisfaction des trois parties concernées.

woensdag 4 juni 2014

Est-ce la fin du Storyboard ?

Il y a quelques années d’ici, j’entendis pour la première fois aux Etats-Unis : "le storyboard, c’est superflu et c’est une perte de temps".
J’écoutai les arguments qui ne me convainquirent guère et pensai que cela arriverait un jour ou l’autre. Et c’est ce qui s’est produit puisque cela a été évoqué par certains en Europe.

Plus je discute avec des opposants du storyboard, plus je suis persuadé de son utilité, de sa force et de son gain de temps. Dans le flux du modèle ADDIE, il est pour moi impensable de sauter l’étape du storyboard car cela porterait préjudice à l’efficacité, le rendement, la justesse et la qualité de celui-ci. Cela donnerait de l’e-learning une mauvaise image auprès de groupe d’intérêt et/ou groupes cible alors qu’il s’agit d’une forme d’apprentissage doté d’une grande force et d’un énorme potentiel. J’insiste toujours sur ce point auprès des entreprises lors de missions d’intégration de l’e-learning dans leur politique de formation. C’est dans cette optique que j’ai mis au point la Global E-learning approach.

Un bon conseil : mettez la main sur un bon scénariste de storyboard et vous augmenterez le rendement de votre approche e-learning ou blended learning. Grâce à elle ou à lui, non seulement la qualité et le rendement de vos modules e-learning augmenteront mais le coût et le temps de collaboration avec des partenaires externes diminueront aussi. Dans tous les cas, votre rendement en bénéficiera.

Si vous souhaitez de plus amples informations sur une formation de 2 jours en storyboarding, cliquez ici. Le storyboarding est un art que vous aussi pouvez apprendre.

Vive le storyboard!

woensdag 8 augustus 2012

Is het einde van het storyboard-tijdperk in zicht?

Meer en meer Instructional Designers beweren geen storyboard meer te maken.Volgens hen is het puur tijdverlies, achterhaald en overbodig! Ik stel me hier toch wel heel wat vragen bij! Hoe werken ze dan wel? Hoe laten ze het afwezige storyboard dan valideren door de klant? Hoe slaan ze dan de rechtstreekse brug van het scenario/de synopsis naar de opgeleverde module? Is het storyboard echt dood en begraven? Nee, hoor. Na een grondige studie van de situatie kan ik enkel met veel vreugde roepen: “Leve het storyboard!” Er zijn wel bepaalde verschuivingen en vernieuwingen opgedoken, maar uiteindelijk wordt er toch nog in het merendeel van de gevallen een storyboard aangemaakt. Meer en meer Rapid Learning en Authoring Tools laten toe om het storyboard rechtstreeks in de tool aan te maken. Dit is o.m. het geval voor Articulate, Captivate, Elearning Maker… en veel ontwikkelaars maken dan ook van deze vooruitgang gebruik om hun storyboard onmiddellijk in deze tools aan te maken wat heel wat tijdswinst kan betekenen. Bovendien zijn er heel wat ontwikkelaars die niet langer gebruik maken van templates voor hun storyboard in Word, Excel of Powerpoint, maar gebruik maken van moderner tools. Zo zijn er heel wat die MindMaps maken omdat een MindMap heel handig is om elke RLO apart te ontwikkelen en ze dan aan elkaar te linken om het volledig storyboard te bekomen. Het storyboard is dus springlevend. Slechts enkelen gaven aan dat ze onmiddellijk een proefmodel aanmaakten omdat een storyboard enkel tijdverlies betekent. Maar wat als het model door de klant verworpen wordt, wat als de klant een waslijst vol aanpassingen vraagt, wat als de module moet afgewerkt worden door een collega… Ik denk dat deze aanpak eerder tot frustraties en dubbel werk leidt dan tot tijdswinst. Maar ik kan me inbeelden dat het in sommige gevallen wel verantwoord kan zijn. De oervorm van het storyboard heeft nochtans nog heel veel verdiensten volgens mij. Ik zal er enkele van opsommen bij wijze van illustratie:
  • Voor beginnende ontwikkelaars is het de beste (en enige) manier om de waarde van het storyboard te ontdekken;
  • Voor experten is het de meest doeltreffende manier van werken in ploegverband: het is eenvoudig om de benodigde audio’s aan te vragen, om de afbeeldingen en animaties te laten maken, de vertaling aan te vragen… (Heb je al eens geprobeerd om de audio’s vanuit de notes van een ppt te exporteren? Het is mogelijk, hoor. Klik hier voor meer informatie.);
  • Voor de klant is het de duidelijkste voorstelling van wat hij kan verwachten. Om misverstanden of onduidelijkheden (en dus problemen achteraf) te voorkomen, is een duidelijk storyboard het enige alternatief.
Klik hier als u meer informatie over een Workshop Storyboarding wenst.

woensdag 8 juli 2009

Stop de industrialisering van de opleidingen!

Vanmiddag had ik een interessante gesprekspartner: een gepensioneerde, nog steeds in de opleidingswereld actieve vrouw die al wat heen en weer geroeid heeft in het woelige water van de opleidingspoel. Ze zei me: "Waarom wil iedereen de opleidingen toch koste wat het kost industrialiseren?"

Het duurde even voor het tot me doordrong wat ze daarmee bedoelde. Maar toen ik het door had, kon ik haar woorden enkel volmondig beamen. De industrialisering van de opleidingen moet inderdaad stante pede een halt toegeroepen worden, want ze leidt tot een nivellering, die in een neerwaartse spiraal dreigt te verzakken.

Toen e-learning zijn intrede in de opleidingswereld gedaan had, kwam er werkelijk een industrialisering op gang: er werd 1 enkele module aangemaakt die alle leerders - zonder onderscheid - voorgeschoteld werd. Waanzin en paranoia kwamen de wereld van de opleidingen overheersen!

Gelukkig kwamen her en der helderdenkende en kritische opleiders in opstand om deze industrialisering aan de kaak te stellen. Toen begon er een lang gevecht tegen de gevestigde (lees: financiële) macht in de bedrijfswereld die plots enorme budgetten tevoorschijn had getoverd om in e-learning, LMS, LCMS, platform en andere tools om het afstandsleren te bevorderen, te pompen. Er was veel geld geïnvesteerd in dit beleid, dus moest het wel renderen. Maar jammer genoeg was - en is - de werkelijkheid anders.

De opstandelingen hebben het nog steeds moeilijk om hun mening door te drukken, maar ze kunnen op mijn volledige en onvoorwaardelijke steun rekenen: blended learning - met inbegrip van individuele begeleiding en proactieve coaching - is de toekomst van de opleiding. Hoewel velen in hun ivoren torens het niet graag horen, is e-learning slechts één van de vele tools in de opleidingswereld en de toekomst zal dit bestendigen.

Eenvoudig te begrijpen toch?! Kijk naar de werkelijkheid rondom u!

dinsdag 7 juli 2009

Het is crisis! En dan...

We beleven een crisis. Een mondiale crisis. Een wereldcrisis...

Je zou er stil van worden. Een crisis, tja.

Is het ooit anders geweest?

In de opleidingswereld is het ALTIJD crisis. De budgetten voor opleidingen moeten altijd beperkt worden. Er moet altijd geknipt worden in de uitgaven voor opleidingen. Maar doe mij toch maar 3 groepscursussen Nederlands, 2 groepscursussen Engels, 3 dagen opleiding WORD 2007 voor alle secretaresses en dan nog een cursus stress- en tijdsbeheer voor al wie het nodig heeft, met nadien 2 dagen coaching. Hoeveel kost me dat, meneer?

Als ik me niet vergis, ...

Het juiste bedrag is moeilijk te bepalen, want de lonen van de werknemers in de bedrijven zijn nogal uiteenlopend. Maar wat ik wel weet, is dat uw uitgaven voor de cursussen zo rond de 15.000 euro zullen liggen. Herlees de voorgaande zin met nadruk: "UW UITGAVEN VOOR DE OPLEIDINGEN". Inderdaad, u leest het goed.

En dan hoor ik u luidkeels roepen: "Maar, dat is veel te veel!!!" En dan kan ik enkel instemmen met uw opwerping. Dat is inderdaad VEEL TE VEEL!

En dus moet er nogmaals gesnoeid worden in het budget, ... want het is crisis.

In de opleidingswereld is het ALTIJD crisis. Maar als ik u nu enerzijds zeg dat uw totale uitgaven voor al deze opleidingen een veelvoud van 15.000 euro zijn, maar dat u anderzijds dat bedrag (die 15.000 euro dus) zou kunnen doen dalen, dan ben ik er zeker van dat er nog enkel vraagtekens in uw brein rondwaren en u zich afvraagt hoe dat in godsnaam mogelijk is.

Wel, geloof me, het kan ... en God heeft er niets mee te maken.

Snoei in de opleidingsbudgetten dat het een lieve lust is. Uw concurrenten zullen er wel bij varen.

Maar weet dat legeringen de wereld ook een heel ander uitzicht en aangezicht hebben gegeven. Wel, in dat vooruitzicht zou inzicht in de huidige opleidingsmogelijkheden uw zicht op deze modaliteiten aanzienlijk kunnen verscherpen.

Wil u meer weten? Stuur me dan een e-mail.